Μήνας: Μαΐου 2014

Δεν έγραψα καλά στις εξετάσεις.. Μερικά μυστικά απενοχοποίησης για γονείς και μαθητές

Posted on


Δεν έγραψα καλά στις εξετάσεις..
Μερικά μυστικά απενοχοποίησης για γονείς και μαθητές
Ευστράτιος Παπάνης, Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Αιγαίου
Αν διαβάσετε τις βιογραφίες όλων εκείνων, που η κοινωνία θεωρεί επιτυχημένους, θα διαπιστώσετε ότι είναι διάσπαρτες από ήττες, ματαιώσεις, προσπάθειες που έπεσαν στο κενό, πισωγυρίσματα, πίκρες και απώλειες. Αυτό είναι το φυσιολογικό, επειδή μέσω του λάθους και της αστοχίας οι άνθρωποι μαθαίνουν και εξελίσσονται, ενώ η εύκολη κατάκτηση, παρά τη χαρά που προσφέρει, δεν διδάσκει και μερικές φορές οδηγεί σε υπερφίαλες εκτιμήσεις. Κατά πολλούς δε και τα δυο είναι απλώς ζήτημα συγκυρίας.
Αλήθεια, ποιο ήταν το κυρίαρχο συναίσθημά σας, πριν μεταβείτε στο εξεταστικό κέντρο; Ο πόθος για την επιτυχία ή ο φόβος για την αποτυχία; Το δεύτερο ίσως να αποτέλεσε τον παράγοντα εκείνο, που ανέστειλε τη δράση και συσκότισε το νου.
Να, λοιπόν, κάποιες βασικές συμβουλές, που αμέσως μετά την ατυχία σας στις Πανελλαδικές οφείλετε να σκεφθείτε.
1.    Αποφύγετε την άρνηση! Η άρνηση είναι ένας ψυχολογικός μηχανισμός άμυνας, που προστατεύει τους μαθητές από το άγχος, αλλοιώνοντας όμως την πραγματικότητα. Υποβαθμίζει το γεγονός, το περιβάλλει με ψεύτικα δεδομένα και μνήμες, το σπρώχνει προς το υποσυνείδητο, μεταθέτει την ευθύνη, το φορτώνει με λανθασμένες ερμηνείες και αιτιάσεις. Η άρνηση συνεπικουρείται από τα στερεότυπα, τις στρεβλωμένες αντιλήψεις, τις κοινές παραδοχές, τα βαρετά λόγια παρηγοριάς. Η ανώτατη εκπαίδευση είναι μια μακρόχρονη επένδυση στον εαυτό και σε κάθε περίπτωση πρέπει να τυγχάνει της δέουσας σοβαρότητας.
2.    Εκτιμήστε με ειλικρίνεια και σύνεση, πρώτα με τον εαυτό σας και έπειτα με εχέφρονες και συναισθηματικά αποφορτισμένους ανθρώπους ( πχ τους δασκάλους σας) τι ακριβώς πήγε λάθος στην πορεία σας. Αν δεν γράψατε καλά σε κάποιο μάθημα, τότε θα πρέπει να εστιάσετε σε αυτό. Αν γενικά οι επιδόσεις σας δεν ήταν οι αναμενόμενες, τότε οι στρατηγικές μελέτης κατά τη διάρκεια της χρονιάς και η διαχείριση του χρόνου πρέπει συλλήβδην να αναθεωρηθούν. Ναθυμάστε ότιη χρονιάπου έρχεταιμπορεί ναφέρει μαζίτης μοναξιά, εσωστρέφεια, αμφιθυμία, συγκρούσεις, πλήξη. Όλα ταχαρακτηριστικά δηλαδήμαθητών προορισμένωννα διαπρέψουν, αρκεί γρήγορανα τατιθασεύσουν.
3.    Η ατυχία σας με κανέναν τρόπο δεν υποδηλώνει κάτι σχετικά με την προσωπικότητά σας.  Αποβάλλετε από τις σκέψεις σας τον πανικό, τις βιαστικές κρίσεις και κυρίως μην γενικεύετε. Δεν είστε ούτε λιγότερο ικανός από όσους πέτυχαν ούτε ανάξιος για κάτι καλύτερο. Η αυτοεκτίμηση πρέπει να βγει αλώβητη και ενισχυμένη από τον αναστοχασμό. Μην ενδίδετε σε ανθρώπους, που θα σας μειώσουν, θα αποδώσουν ευθύνες, θα κάνουν κηρύγματα. Μη ζηλεύετε τους φίλους, που πέτυχαν την εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο, αλλά μην μπείτε και στην αρνητική κουλτούρα εκείνων, που δεν το κατάφεραν. Μην μέμφεσθε τους άλλους ή τους καθηγητές. Ο ρεαλισμός και η λογική στοιχειοθέτηση της κατάστασης είναι συνήγορός σας.
4.    Πολλοί από τους μαθητές, που αποτυγχάνουν, είχαν υψηλές επιδόσεις στο σχολείο. Οι Πανελλαδικές ήταν μια κακή έκπληξη, μια μη αναμενόμενη εξέλιξη, μια προσδοκία όλων, που διαψεύσθηκε. Όμως, ο επιμελής μαθητής, που ατύχησε, έχει όλα τα εφόδια να επιτύχει στο μέλλον μια περίοπτη θέση . Κάθε εμπόδιο σε καλό.
5.    Δείτε την εξεταστική ως κάτι το τετελεσμένο και σχεδιάστε διακοπές και στιγμές χαλάρωσης, πριν ξαναρχίσετε τον αγώνα. Αναπροσδιορίστε τους στόχους σας και ιεραρχείστε τις ανάγκες, προβείτε σε σχέδια οργάνωσης της ύλης, βρείτε τους κατάλληλους μέντορες. Μιλήστε με επαγγελματίες, που ασκούν τη δραστηριότητα που θέλετε να σπουδάσετε και επισκεφθείτε τους εργασιακούς χώρους τους. Πηγαίνετε στο κοντινό σας Πανεπιστήμιο, δείτε τις εγκαταστάσεις, μιλήστε με φοιτητές. Όλα αυτά θα σας εμψυχώσουν, επειδή θα ξέρετε ακριβώς τι θέλετε να καταφέρετε.
6.    Οι αποτυχίες είναι περάσματα και μεταβάσεις. Συνδέουν δυο σημεία της ζωής, από το σκοτάδι προς το φως και γεμίζουν το ενδιάμεσο με αυτογνωσία, πείσμα, θέληση. Δυστυχώς, οι μη νουνεχείς άνθρωποι αποτιμούν την αποτυχία από το κακό αποτέλεσμα, χωρίς να κρίνουν την πορεία. Μην συζητάτε με τέτοιους. Όσο αγαθά κι αν είναι τα κίνητρά τους, ο δογματισμός συγκαλύπτει τις πραγματικές δυνατότητες και διεξόδους.
7.    Το μόνο που σας χωρίζει από την εκπλήρωση των στόχων σας είναι η προσωπική ιστορία, που θα διηγηθείτε στον εαυτό σας για τους λόγους της αποτυχίας σας. Αν η ετυμηγορία σας είναι θετική, η θέση στο Πανεπιστήμιο και η καλή ακαδημαϊκή πορεία είναι δεδομένη
8.    Η αποτυχία είναι μια προσωρινή κατάσταση. Ο στιγματισμός ή ο αυτοστιγματισμός και η κατηγοριοποίηση είναι παθολογίες ανώριμων προσωπικοτήτων και η κατάθλιψη οργή που διοχετεύθηκε εσωτερικά. Μετατρέψτε την σε ενέργεια και στρέψτε τη προς τα έξω.
Για τους Γονείς :
1. Η προσωπικότητα του παιδιού είναι ο καθοριστικός παράγοντας επιλογής επαγγέλματος. Είναι ο μαθητής κοινωνικός, οργανωτικός, ριψοκίνδυνος, πρακτικός, ρεαλιστής, καλλιτεχνικός, θεωρητικός, του αρέσουν τα ταξίδια, η ασφάλεια, οι υψηλές αμοιβές, η φύση, η ιεραρχία;
2.Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει ποια επαγγέλματα θα έχουν σε δέκα χρόνια ζήτηση. Μπορεί να είναι τα λογιστικά ή τα εξειδικευμένα στελέχη τουριστικών επαγγελμάτων ή οι στρατιωτικές σχολές, αλλά οι δεξιότητες είναι εκείνες, που θα διασφαλίσουν επαγγελματική αποκατάσταση και τα δίκτυα, που θα αναπτύξετε. Η σχολή είναι μόνο η αφορμή.
3.Η κρίση θα τελειώσει και νέες προοπτικές για τους νέους θα παρουσιαστούν. Καλλιεργείστε τους την κουλτούρα της γεωγραφικής και επαγγελματικής κινητικότητας, την προοπτική δηλαδή να σπουδάσουν δύο ειδικότητες, πχ κοινωνιολογία και οικονομικά.
4. Τόσο οι γονείς, όσο και οι μαθητές έχουν φαντασιακές απόψεις για τις συνθήκες σε κάθε επάγγελμα. Ή, ακόμα χειρότερα, δημιουργούν στερεότυπα από γνωστούς και φήμες. Η μόνη λύση είναι η πραγματική γνωριμία με επαγγελματίες.
5. Όλοι είμαστε υπέρ του Δημόσιου Πανεπιστημίου, αλλά οι εναλλακτικές είναι πολλές και εδώ και στο εξωτερικό. Δείτε τι ισχύει με τα επαγγελματικά δικαιώματα στις χώρες της ΕΕ
6. Μην συνδέετε το κοινωνικό στάτους και την επαγγελματική προοπτική με την εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο, αλλά αποκλειστικά με τη μόρφωση, τη γνώση και τις εμπειρίες της φοιτητικής ζωής.

7.Η μη είσοδος στο Πανεπιστήμιο δεν είναι αποτυχία, αλλά ευκαιρία για επαναπροσδιορισμό. Ασχοληθείτε με τα παιδιά σας ψάχνοντας μαζί εναλλακτικές

from Blogger http://ift.tt/1hF4cfl
via IFTTT

Κάθε πρωί

Posted on

Κάθε πρωί
(οὐχ ὑμᾶς δαίμων λήξεται, ἀλλ᾽ ὑμεῖς δαίμονα αἱρήσεσθε)

Ευστράτιος Παπάνης, Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Αιγαίου

Κάθε πρωί, που ξυπνάτε νομίζοντας πως η καθημερινότητα είναι για σας μοίρα, το πεπρωμένο διαλέγει τις ασήμαντες λεπτομέρειες της μέρας, που κάποτε θα ορίσουν τις διαδρομές σας.
Κι επειδή πολύ σημαντικό είναι για τους ανθρώπους να πιστεύουν, ειδικά οι νέοι, οι υπερφίαλοι, οι ρασιοναλιστές, οι αφελείς  πως διαφεντεύουν την ύπαρξή τους, η Λάχεσις μεριμνά, ώστε κάποια από τα γεγονότα, που θα ακολουθήσουν, να σας φανούν τυχαία, όπως μια ανούσια γνωριμία πνιγμένη στης τυπικότητας τη συνδιαλλαγή και τη βιάση.
Δίπλα της η Κλωθώ υφαίνει τις αυταπάτες και τις ραίνει, έτσι που οι αποφάσεις της με επιλογές δικές σας να μοιάζουν, καθώς αγνοείτε ή προσποιείστε πως δε βλέπετε, ότι όλα τα μονοπάτια, όσο διαφορετικά κι αν φαίνονται, μαίανδροι ή ευθείες, οδηγούν στον ίδιο προορισμό –το θάνατο- και έχουν χαραχτεί για να καταλήγουν πάντα στον εαυτό σας.
Και τελεσίδικες τις αποφάσεις σας η Άτροπος θα κάνει, συνηγορώντας με την ψευδαίσθηση του Χρόνου, μεταμορφώνοντας τις αιτίες σε σκοπούς, μοιράζοντας ετυμηγορίες και εντάλματα, επικυρώνοντας το παρελθόν σα να προδιαγράφει το μέλλον. Κι έτσι κάθε σας λέξη γίνεται ριζικό, κάθε αδράνεια τίμημα, κάθε πράξη φυλακή.
Κάθε πρωί αόρατοι δικαστές μας αθωώνουν ή μας καταδικάζουν, μας δικαιώνουν ή σχεδιάζουν τις ειρκτές μας. Κι ο άνθρωπος, άλλοτε σοφός κι άλλοτε ανόητος και ασεβής, αψηφά όλα τούτα, επειδή ακριβώς κάποτε στέφθηκε με το καθ΄ομοίωσιν..

from Blogger http://ift.tt/1pmytH6
via IFTTT

Τρεις τρόποι

Posted on

Πες μου τι θες. Τρεις τρόποι υπάρχουν να σ´ αγγίξω. Την αγάπη μου με όλους θα μοιραστείς, αν σαν άνθρωπο μου πεις να σ´ αγκαλιάσω.

Ανάρια και διάχυτη μέσα από σένα τη γη θα περικλείσει. Σε όλους θ’ ανήκει, μα από τις αφορμές σου θα είναι γεννημένη. Κι έτσι θα με ορίζεις, σαν έμπνευση που έγινε κοινό τραγούδι και αέρας.

Κι αν τη γυναίκα μου ζητήσεις να λατρέψω, πρόσκαιρη θά ναι, ανελέητη, μα για τη μορφή σου μόνο προορισμένη. Σα λάμψη αστεριού, που με φως σφυρηλατεί το τέλος του στο χάος.

Μην ξεχαστείς όμως και τα δυο ποτέ σου να γυρέψεις. Επειδή οι άνθρωποι πέρα από τα όριά τους σαν αγαπούν, ξεχνούν την αρχή και πνίγουν τον εαυτό τους στην απεραντοσύνη.

Στράτος Παπάνης 

from Blogger http://ift.tt/1re4Utm
via IFTTT

Το τραγούδι των λέξεων

Posted on

Ευστράτιος Παπάνης, Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Αιγαίου

Ψυχές ζωντανές οι λέξεις: Μια ιστορία κουβαλούν στους αιώνες και μνήμες και εκφορές και πολιτισμούς από καιρό χαμένους. Μουσική οι τύποι τους, οι πτώσεις, οι εγκλίσεις, οι χρόνοι. Νότες και συγχορδίες αρμονικές οι έρωτες, που ο ήχος τους ενσάρκωσε. Συγγένειες τα συνώνυμα και σόγια τα ομόρριζα κατηγορίες και οικογένειες αλληλέγγυες. Κραυγές οι καταβολές τους, ταπεινές, σαν το έκπληκτο του πρωτόγονου πρρρ μπροστά στη φωτιά, που έγινε πυρ, και fyr και fire, και πυρπόλησε τη σκέψη και την έκανε άφθορο σύμβολο. Προσευχή η κάθε μία ενοποιεί το πραγματικό με τον κόσμο των ιδεών, μεταφέρει σημασίες, προσδοκίες, βιώματα. Και γι αυτό, όταν επικοινωνούν δυο άνθρωποι, όλα τούτα συγκατανεύουν, η θύμηση η συλλογική, η τωρινή αντίληψη, ο δισταγμός για το αύριο. Γιατί κάθε λέξη είναι το μαγικό παραμύθι της σάρκας που ενώθηκε με το πνεύμα κι έγινε Λόγος…Στράτος Παπάνης 

from Blogger http://ift.tt/1ktFNO3
via IFTTT

Μερικοί απλοί λόγοι για να ψηφίσετε

Posted on

Μερικοί απλοί λόγοι για να ψηφίσετε
Ευστράτιος Παπάνης, Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Αιγαίου

Για να αξιοποιήσετε τις δυνατότητές σας στα πλαίσια της κοινωνίας και των ομάδων, στις οποίες ανήκετε, πρέπει να αισθάνεστε πως με τις επιλογές ή τις πράξεις σας ασκείτε έλεγχο στο περιβάλλον σας και συνεισφέρετε στην εξέλιξη, στη βελτίωση και στην αλλαγή. 
Είναι το χρέος κάθε γενιάς προς την επόμενη και η εξαργύρωση της θυσίας των προηγουμένων.
Με άλλα λόγια είναι απαραίτητο να είστε ενεργό πρόσωπο, να επηρεάζετε τους άλλους, να απορροφάτε τους προβληματισμούς τους κι όχι να παραμένετε απλός αποδέκτης αποφάσεων εκτός και πέρα από σας. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, η αυτοεκτίμηση ισοπεδώνεται και η πολιτική τοποθέτηση μηρυκάζει, αντί να δημιουργεί. 
Οι αδρανείς πολίτες και οι αδιάφοροι πέφτουν θύματα ατελών πληροφοριών, σεναρίων συνωμοσίας, αναγάγουν σε κανόνες τις περιορισμένες εμπειρίες, γοητεύονται από μισές αλήθειες, στοχοποιούνται από παραχαράκτες της ιστορίας και διαμορφωτές γνώμης, ώστε να φανατιστούν ή να καθηλωθούν σε πνευματικούς βάλτους. Κυρίως, όμως είναι έρμαια φευγαλέων και ορμητικών συναισθημάτων με ψευδεπίγραφες ανάγκες, που τους μετατρέπουν σε μάζα.
Η ταυτότητά σας ως ανθρώπου δομείται με την αλληλεπίδραση, επειδή κανείς δεν είναι αυθύπαρκτος ή αυτάρκης. Η ένταξη στην ομάδα συνεπάγεται συναισθήματα αλληλεγγύης, αφοσίωσης, εμπιστοσύνης, που συνοδευόμενα από το φόβο, τη γνώση των ορίων, την ενοχή και τη ντροπή, οδηγούν το άτομο σε αυξημένα επίπεδα αυτοπαρατήρησης, βασικό συστατικό για την αποδεκτή κοινωνική συμπεριφορά.
Αν, όμως, η συμμετοχή σας στα δρώμενα είναι ανύπαρκτη ή πλημμελής, τότε η εσωτερική ηθική, που καθορίζει τις σχέσεις με τον εαυτό και τους άλλους αποδυναμώνεται, όπως ακριβώς συμβαίνει και στον ανώνυμο όχλο.
Οι ιδεολογίες, που διαμορφώνονται χωρίς δράση, σπάνια έχουν άλλη, παρά μόνο θεωρητική αξία. Στην πραγματικότητα μπορείτε να εισέλθετε σε κάποιο κίνημα έχοντας γενικές μόνο απόψεις για τη μεταβολή, που επιθυμείτε να προκαλέσετε, δίχως να έχετε αποσαφηνίσει τους ακριβείς στόχους, τους συμμάχους, ακόμα και τους αντιπάλους. Σίγουρο είναι πως στην πορεία θα προκύψουν οι ερμηνείες, που θα εμπλουτίσουν το βίο σας.
Η ιστορία έχει αποδείξει πως οι κοινωνικές θεωρίες και συμπεριφορές παράγονται κατά τη διάρκεια των ζυμώσεων κι όχι πριν από αυτές. Πολύ περισσότερο, η γνώση, η εμπειρία, η νοηματοδότηση και η υπευθυνότητα προκύπτουν από την κινητοποίηση, κι όχι από την απραξία, και την ανακύκλωση ιδεών.
Η μετέπειτα παύση της διακύμανσης και η παγίωση μιας κυρίαρχης ιδεολογίας τις καθιερώνει, αλλά παράλληλα σημαίνει την απαρχή της παρακμής τους. Η στασιμότητα απαξιώνει τα λόγια και η συμμετοχή τα μετατρέπει σε επιχειρήματα.
Η συλλογική δράση είναι η ίαση για τις νευρώσεις της φιλαυτίας και του ατομισμού και η μόνη οδός, που μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση.

from Blogger http://ift.tt/S691Ih
via IFTTT

Πώς να στρέψετε το διαδίκτυο εναντίον σας..Ένας μικρός οδηγός για υποψηφίους των εκλογών

Posted on Updated on

Πώς να στρέψετε το διαδίκτυο εναντίον σας..Ένας μικρός οδηγός για υποψηφίους των εκλογών
Ευστράτιος Παπάνης, Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Αιγαίου

Θα πρέπει να γνωρίζουν οι υποψήφιοι, που έχουν κατακλύσει με τις σελίδες τους τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο ότι η κατάχρηση και η έλλειψη σεβασμού στον πολίτη της ψηφιακής εποχής μπορεί εύκολα να στραφεί εναντίον τους. Ήδη δέχεται μυριάδες ερεθίσματα κάθε μέρα και μπορεί μόνος του να ανακαλύψει πολύ περισσότερα. Για να γίνει το δικό σας μήνυμα δεκτό, πρέπει κυριολεκτικά να είναι ξεχωριστό.
1. Τα προφίλ και οι ιστότοποι της τελευταίας στιγμής, δηλαδή η ευκαιριακή αξιοποίηση των δυνατοτήτων του ίντερνετ λίγο πριν τη μέρα της ψηφοφορίας, αποπνέει προχειρότητα, επιπολαιότητα και θράσος, γεγονός που εύκολα μπορεί να γενικευτεί στον τρόπο σκέψης του πολιτικού ή να αντικατοπτρίσει την ελαφρότητα των μεθόδων, με τις οποίες θα ασχοληθεί με τα κοινά.
2. Η παραβίαση της ηλεκτρονικής δεοντολογίας, πχ spam, υποδηλώνει ασέβεια προς τους νόμους, από ανθρώπους, που πρέπει να αποτελούν πρότυπα.
3.. Οι κακοσχεδιασμένες σελίδες, που στερούνται διαδραστικού περιεχομένου, που βρίθουν συνθημάτων και αοριστίας, προκαλούν το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα από το επιδιωκόμενο, δηλαδή την αποστροφή του κοινού, τόσο αισθητικά, όσο και πολιτικά.
4. Οι ψηφοφόροι, ανάλογα με την ηλικιακή κατηγορία και το μορφωτικό επίπεδο, έλκονται από το λόγο ή τις φωτογραφίες και τα video, από emoticons,selfies ή βαθυστόχαστες αναλύσεις. Όλοι πάντως, περιμένουν από τον υποψήφιο να ασχολείται ενεργά και προσωπικά με το site, να εμπλέκεται σε διάλογο με τους ψηφοφόρους, να χρησιμοποιεί ηλεκτρονικές ψηφοφορίες για φλέγοντα ζητήματα και να γνωρίζει τις ιδιαιτερότητες και τα δυνατά σημεία του ηλεκτρονικού μέσου.
5. Το facebook και το twitter αποτελούν άριστα δίκτυα για να καταγράψει ο υποψήφιος τις ομάδες-στόχους, να συνομιλήσει με αυτές, να δημιουργήσει fora, δεξαμενές γνώσεων, να ενισχύσει τους χρήστες, που μπορούν να γίνουν πολλαπλασιαστές, να συνδεθεί με άλλα ψηφιακά κέντρα, να τοποθετήσει υπερσυνδέσμους, που επεξηγούν τις πολιτικές απόψεις και την κοσμοθεωρία του, να δράσει συγκινησιακά ή λογικά.
6. Τέλος, αρνητική εντύπωση προκαλούν οι πανομοιότυπες μεταξύ τους σελίδες, που δεν αποτυπώνουν την ιδιαιτερότητα του υποψηφίου, αλλά αναμασούν τα συνθήματα της πολιτικής παράταξης.

from Blogger http://ift.tt/1jn73Pd
via IFTTT

«Ποιος Φοβάται τον HPV: Ψυχολογικές και Κοινωνικές Αντιδράσεις μετά τη Διάγνωση» Η ιστορία ενός σύγχρονου στίγματος

Posted on

«Ποιος Φοβάται τον HPV: 
Ψυχολογικές και Κοινωνικές Αντιδράσεις μετά τη Διάγνωση» Η ιστορία ενός σύγχρονου στίγματος
του Ευστράτιου Παπάνη, Επίκουρου Καθηγητή Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου. 
Παρά το τεράστιο ποσοστό των ανθρώπων (περίπου το 85% του πληθυσμού) που έχουν μολυνθεί από τον ιό HPV [Human Papilloma Virus-ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων-] οι ψυχολογικές συνέπειες μετά τη διάγνωση είναι σοβαρές επειδή οι περισσότεροι έχουν παντελή άγνοια των συνεπειών του στην υγεία. 
Κάθε σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα, ακόμα και στην εποχή της ελευθεριότητας του σεξ, αποτελεί στίγμα, ειδικά σε κοινωνίες με χαμηλή ανεκτικότητα, η οποία επιτείνεται από προκαταλήψεις και στερεοτυπικές αντιλήψεις. 
Το τεράστιο ποσοστό που λαμβάνει μορφή πανδημίας δεν αποτρέπει από την ενοχή, τη ντροπή, την αγωνία για την εξέλιξη της νόσου, τη μυστικοπάθεια και τη δαιμονοποίηση. 
Η σύνδεσή του ιού με τη σεξουαλικότητα κάνει απευθείας αναφορές στην ηθική, στον κοινωνικό έλεγχο και προκαλεί αντιδράσεις όπως άρνηση, απώθηση, εκλογίκευση και στρέβλωση των ερωτικών σχέσεων. 
Οι κυριότερες αντιδράσεις είναι: 
Απώθηση: το τραυματικό γεγονός απωθείται στο υποσυνείδητο σα να μην έχει συμβεί ποτέ.
Άρνηση της κατάστασης, η οποία εκλαμβάνεται ως τραυματική και επομένως η σημασία της μπορεί να αγνοηθεί ή να υποτιμηθεί κι έτσι το νόημά της ενδέχεται να αλλοιωθεί. 
Ενοχή και μεταμέλεια για τις ερωτικές επιλογές. 
Ανούσιες ενέργειες, όπως η προσπάθεια διακρίβωσης από ποιο σύντροφο προήλθε η ασθένεια.
Στις μονογαμικές σχέσεις: αλληλοκατηγορία, υποψία για απιστία, κλονισμός της εμπιστοσύνης και διάλυση του δεσμού.   
Ανεπαρκής έρευνα και άγνοια, από τους πάσχοντες, που οδηγεί σε παρανοήσεις, οι οποίες επιτείνονται από τη μοναχική αναζήτηση πληροφοριών στο διαδίκτυο. 
Οι ψυχολογικές συνέπειες γίνονται πιο αλγεινές εξαιτίας της αδυναμίας των ιατρών να επικοινωνήσουν αποτελεσματικά με τους πάσχοντες. 
Ο χειρότερος από τους μηχανισμούς άμυνας είναι η προβολή, η οποία οδηγεί σε αρνητικές κρίσεις και κατηγορίες για τους άλλους, οι οποίοι έφεραν τον πάσχοντα/την πάσχουσα σ’ αυτή την κατάσταση. 
Οι ψευδείς αντιλήψεις σχετικά με τον ιό αφορούν στην προσωποποίησή του (εγώ φταίω για ό,τι μου συνέβη), στην εσωτερίκευσή του (πάσχω από μια επονείδιστη ασθένεια, έκανα κάτι κακό και ο Θεός με τιμωρεί), τη μεγιστοποίησή των συνεπειών (θα πάθω καρκίνο), την υπερβολή (δεν πρόκειται ποτέ να απαλλαγώ από τον ιό), την κατάθλιψη (έχει καταστραφεί η σεξουαλική μου ζωή), την εκδίκηση (κι εγώ με τη σειρά μου θα μεταδώσω τον ιό σε όσους περισσότερους μπορώ), την ντροπή για το σώμα και τη γενετήσια λειτουργία (πολλές γυναίκες, αν και έχουν υποστηρικτικό σύζυγο, για μεγάλα διαστήματα αρνούνται το σεξ)   
Επειδή το προφυλακτικό προσφέρει μόνο 70% προστασία, η επιφυλακτικότητα σχετικά με τη σεξουαλική δραστηριότητα επιτείνεται. 
Δεδομένου ότι ο οικογενειακός προγραμματισμός και οι ιατρικές εξετάσεις δεν είναι υποχρεωτικές και στο σχολείο η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση είναι ανεπαρκής, η εξάπλωση του ιού τα επόμενα χρόνια προβλέπεται να είναι ραγδαία, αλλά η ψυχολογική περιπέτεια των εμπλεκομένων θα γίνει ακόμα πιο οδυνηρή. 
Παρά το φαινομενικό προοδευτισμό των κοινωνιών, η ανισοκατανομή της εξουσίας εξακολουθεί να οδηγεί σε στιγματισμό, περιθωριοποίηση και απομόνωση. 
Ο HPV μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κοινωνικό έλεγχο και απειλή για οποιαδήποτε παρέκκλιση. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, οι στιγματισμένοι αρχικά εντοπίζονταν κι έπειτα η διαφορετικότητα γινόταν ορμή για εκφοβισμό των υπολοίπων μελών της κοινωνίας. Η σύγκριση με τους μη πάσχοντες τονίζει την υπεροχή, την ηθική ανωτερότητα ή την παραδειγματική τιμωρία όσων ήταν ύποπτοι για παραβίαση των κανόνων. Ο αρχικός στιγματισμός οδηγούσε σε προκαταλήψεις και ρατσισμό και η αναπλαισίωση με ηθικές νόρμες σε γενικευμένους χαρακτηρισμούς απαξίωσης και διαπόμπευσης. 
  Η ασθένεια επομένως επηρεάζει τις διαπροσωπικές και κοινωνικές σχέσεις του ατόμου και ξεφεύγει από την αρχική οριοθέτηση της ώστε να καταστεί επικίνδυνη για το κοινωνικό σύνολο. 
Το στίγμα δεν αφορά μονάχα τους ασθενείς αλλά και όσους συσχετίζονται με αυτούς και όσους επιχειρούν να τους υποστηρίξουν ενώ ολόκληρη η οικογένεια ταυτίζεται με το πρόσωπο του πάσχοντα/της πάσχουσας και τις αρνητικές αναπαραστάσεις γι’ αυτόν. 
Εξ’ άλλου, ο πάσχων/η πάσχουσα έχοντας αντιληφθεί τις άκαμπτες στάσεις της κοινωνίας σχετικά με την ασθένεια πέφτει θύμα μιας ψυχολογικής διεργασίας που ονομάζεται αυτοστιγματισμός. 
Με άλλα λόγια, εσωτερικεύει ως ενοχές τις αιτιάσεις, φοβάται τις πιθανές τιμωρίες, δεν μπορεί να χειριστεί τον κοινωνικό αποκλεισμό, με αποτέλεσμα να βιώνει από πριν την κατακραυγή και την καταδίκη. Η προσδοκία της τιμωρίας είναι πάντα πιο οδυνηρή από την ίδια την τιμωρία. 
Το στίγμα που προέρχεται από τα σεξουαλικά νοσήματα δύσκολα εγείρει τη συμπάθεια των υπολοίπων, επειδή υπάρχει διάχυτη αίσθηση της υπαιτιότητας του πταίσαντος, δηλ. το άτομο επέλεξε μόνο του την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ή χειρότερα η νόσος αποτελεί θεία τιμωρία για τις αμαρτίες του ίδιου ή της κοινωνικής ομάδας στην οποία ανήκει. 
Αντίθετα, τα νοσήματα για τα οποία δεν υπάρχει προσωπική ευθύνη (π.χ. καρκίνος μαστού) η συμπάθεια των υπολοίπων μελών αυξάνεται. 
Οι σεξουαλικώς μεταδιδόμενες ασθένειες απειλούν τον καθένα και γι’ αυτό εύκολα δαιμονοποιούνται. Η σύνδεσή τους με τον έρωτα, την ικανοποίηση και την ηδονή τις καθιστούν ταμπού, το οποίο δύσκολα θα συζητηθεί. Όσοι, λοιπόν, στερούνται σεξουαλικών εμπειριών αυξάνουν την κατακραυγή τους για να δικαιολογήσουν τα συμπλέγματά τους. 
Η καταρράκωση της προσωπικότητας του στιγματισμένου οδηγεί στην αλλοίωση της αντίληψης του σώματος, της υγείας και στη θεαματική διασάλευση της αυτοεκτίμησής του. 
Ο φόβος της κοινωνικής απαξίωσης συνδυαζόμενος με μηχανισμούς αυτοεκπληρούμενης προφητείας, αναστέλλει την ενεργητικότητα του ατόμου και οδηγεί στην περιθωριοποίησή και στην παραίτησή του από κάθε προσπάθεια ίασης. Σ’ αυτού του είδους τις ασθένειες ο άπαξ στιγματισμός είναι καταισχύνη εφ’ όρου ζωής. 
Ο HPV έχει ακόμα ένα επικίνδυνο χαρακτηριστικό: είναι ασυμπτωματικός. Επομένως, ο πάσχων θα πρέπει να αντιμετωπίσει το δίλημμα αν θα αποκρύψει ολοκληρωτικά την κατάστασή του ή θα ενημερώσει εκείνους με τους οποίους έχει συνευρεθεί, ούτως ώστε να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα. Το ίδιο ακριβώς ισχύει για την ενημέρωση των μελλοντικών συντρόφων, σχετικά με τις προφυλάξεις που θα πρέπει να πάρουν, με το φόβο πάντα της ενδεχόμενης απόρριψης. 
Έρευνες αναφέρουν ότι η συσκότιση του γεγονότος, μπορεί να λάβει τη μορφή εκδίκησης προς μια κοινωνία ελάχιστα υποστηρικτική. 
 Τέλος, η δυνατότητα αποσιώπησης οδηγεί στη μεγαλύτερη εσωτερίκευση των συνεπειών του ιού, με αποτέλεσμα οι πάσχοντες να μην ξέρουν σε ποιον να απευθυνθούν ή να εκτονώσουν τα αρνητικά συναισθήματά τους. 
*Περισσότερες ιατρικές πληροφορίες στο σύνδεσμο: http://ift.tt/1oLtigT

from Blogger http://ift.tt/RMcMlY
via IFTTT