Μήνας: Σεπτεμβρίου 2014

Μην προσπαθείτε

Posted on

Μην προσπαθείτε να με πείσετε. Κανείς δεν μπορεί να ιστορήσει παρά τη δική του αυθαίρετη αλήθεια. Και να διηγηθεί, αν μπορεί, πώς αυτή ενηλικιώθηκε ή διαψεύστηκε μέσα από τις αλήθειες των άλλων. Νάζια οι αποδείξεις σας και σοφιστείες τα επιχειρήματά σας. Η γλώσσα με λέξεις μεταμφιέζει την πραγματικότητα, μέχρι το ψέμα
να γίνει αλήθεια ανεστραμμένη.
Μπορείτε, όμως, να μου περιγράψετε την ομορφιά τής πλάσης, που σας περικυκλώνει. Για το κάλλος ό,τι και να πείτε αναγκαστικά θα ομορφύνει σα να ναι αλήθεια.
Κι αν θέλετε ερωτευθείτε. Γιατί η αγάπη είναι η αλήθεια που αδιαφορεί αν θα την πιστέψει κανείς..Στράτος Παπάνης

Δυο στιγμές

Posted on Updated on

Δυο στιγμές. Ταπεινές, και δεν ένιωσα την πνοή του Θεού, που τις ζύμωσε. Τόσο συνηθισμένες – δε μάντεψα το κεντρί, που ανεξάληπτα θα με στιγμάτιζε. Τόσο απαλές. Δεν προαισθάνθηκα το πένθος του θανάτου τους. Ούτε πως, φαντάσματα, θα εγείρονταν να με καταδιώξουν. Σα νά μουν ένοχος που τις έζησα, σα νά μουν οφειλέτης για μια ανάσα αγάπης. Τόσο κοινές, και δε βάρυναν στο νου να τις κρατήσει ως τρόπαια, πριν να γινούν απώλεια.
Επώδυνες, σαν τη βόλτα μας το φθινόπωρο στα μαγαζιά με τις βιτρίνες, που δεν αντανακλούσαν το τέλος μας. Ανίατες, σαν τη λατρεία μου για σένα που παρασέρνει η πρώτη βροχή.
Τώρα φοβάμαι να κοιμηθώ. Όχι μη γίνεις εφιάλτης. Αλλά για εκείνες τις δυο στιγμές μας, που σαν ξυπνώ πέφτουν από το ταβάνι και καταριούνται την κάθε νέα μέρα μου. Στράτος Παπάνης..

Η αυτο οργάνωση σε περιόδους κρίσης

Posted on

Η Αυτο-οργάνωση σε περιόδους κρίσης

Ευστράτιος Παπάνης, Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Το κράτος στα χωριά της υπαίθρου έχει πάψει να υφίσταται. Στη συνείδηση των πολιτών, που φυτοζωούν εκεί, δεν είναι παρά ο ανίδεος, ανηλεής φεουδάρχης, που τίποτα δεν προσφέρει, αλλά μόνο απαιτεί. Οι δημόσιες υπηρεσίες νέκρωσαν, τα κτίρια εγκαταλείφθηκαν, τα σχολεία έκλεισαν..Οι εκλεγμένοι στους τεράστιους δήμους αποδείχθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων και διαιωνιστές των κακώς κειμένων, ακόμα κι αν αναβαπτίστηκαν με τη φενάκη των νέων προσώπων και την ψευδαίσθηση του καινούριου πολιτικού ήθους, αφού δε μεταβλήθηκε η κουλτούρα, η παιδεία και η εμπιστοσύνη στους θεσμούς..

Αν τολμήσει κανείς τους να σας μιλήσει για τοπική ανάπτυξη, ας έλθει στο Πανεπιστήμιο να του πούμε ότι είναι συνυφασμένη πρωτίστως με το ανθρώπινο δυναμικό και κυρίως τους νέους, που δυστυχώς αποδεκατίζονται ηθικά και οικονομικά και σε δεύτερο επίπεδο με έργα υποδομής, που γίνονται για να αναδεικνύονται τα ονόματα των τοπικών αρχόντων, αποσπασματικά και χωρίς μακροχρόνια στρατηγική. Αλλά κι αυτά με το ζόρι πια ανατίθενται. 

Οι διαδικασίες κάθαρσης και αποτροπής της διαφθοράς παρέχουν άλλοθι μόνο σε όσους τις σκαρφίστηκαν και στους ευνοούμενούς τους, ενώ εξαντλούν την αυστηρότητα σε παρατυπίες μικροκλίμακας, αγνοώντας προκλητικά τη μεγάλη απάτη των δεκαετιών.

Σωτηριολογικοί λόγοι εκφωνούνται από κυβέρνηση και αντιπολίτευση, σημάδι επιστροφής σε εποχές που ο Λαός δεν είχε γνώση, κίνητρο, σχέδιο, για να αντιδράσει. Τα επιχειρήματά τους ύβρεις προς τη Δημοκρατία, τουλάχιστον προς εκείνη που οραματίστηκαν, όσοι θυσιάστηκαν για χάρη της…

Η μόνιμη επωδός, που δικαιολογεί την απραξία, είναι η φράση- δεν υπάρχουν χρήματα, λες κι αυτά είναι ο μόνος λόγος σύστασης των κοινωνιών.

Η καθαριότητα στα χωριά, είναι πλημμελής, απόλυτα εξαρτώμενη από τις διαθέσεις της μακρινής έδρας του δήμου και του ανύπαρκτου προσωπικού.

Οποιαδήποτε ζημιά στην υδροδότηση, την ηλεκτροδότηση δύσκολα αποκαθίσταται, επειδή η γραφειοκρατία ενισχύθηκε και η κεντρική διοίκηση δεν φτάνει μέχρι εκεί, παρά μόνο για να αλιεύσει ψήφους και υποτακτικούς. Ο τομέας της υγείας και της πρόνοιας έχει περιέλθει σε παρακμή, που απεικονίζεται στις ουρές των γερόντων μία φορά την εβδομάδα σε εγκαταλελειμμένα κέντρα υγείας και εξαντλημένους ηρωικούς ή εξοργισμένους γιατρούς.

Η μιζέρια είναι γενικευμένη και οιωνός αντίδρασης δε διαφαίνεται..

Οι κοινότητες, όμως, χάνουν το λόγο ύπαρξης, αν μπροστά στον κίνδυνο δεν κατορθώνουν να αυτο-οργανωθούν. Όσο ευτράπελο κι αν ακούγεται σε ώτα που όλα από την κρατική μηχανή τα περιμένουν, δεν απαιτείται παρά η θέληση και η συμμετοχή. Τα κενά, που αφήνει το κράτος, που οπισθοχωρεί, μπορεί να καλυφθούν σε ένα μεγάλο ποσοστό από συγκροτημένες ομάδες πολιτών, που ενδιαφέρονται για τον τόπο τους, ακόμα κι αν έχουν απομείνει κυρίως γέροι και μετανάστες.

Αν η αποκομιδή των σκουπιδιών έχει αραιώσει, τότε οι  διαμαρτυρόμενοι πολίτες, αντί να περιμένουν προσλήψεις από το Δήμο και το ΑΣΕΠ  πρέπει να αναλάβουν οι ίδιοι τη συντήρηση των κάδων και την καθαριότητα του μέρους που ζουν. Έστω για να βελτιώσουν το επίπεδο ζωής των παιδιών τους. Αν μάλιστα φροντίσουν να ανακυκλώσουν μια ποσότητα από αυτά, θα έχουν και κάποια κέρδη, που μπορούν να αξιοποιηθούν.

Μου είναι αδιανόητο ότι εκατοντάδες κάτοικοι ζουν σε συνθήκες συσκότισης πολέμου, επειδή έχουν καεί λάμπες φωτισμού των δρόμων και ο αρμόδιος οργανισμός αργεί να τις αλλάξει. Αλλάξτε τις μόνοι σας

Σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων που δικαίως φωνάζουν για τις ελλείψεις θέρμανσης, γραφικής ύλης, μεταφοράς μπορούν να ενεργοποιηθούν και εύκολα να καλύψουν τα έξοδα με δράσεις, που αποφέρουν χρήματα. Ακόμα κι αν πρόκειται για θεατρικές παραστάσεις των μαθητών. Ο θεσμός των κοινωνικών φροντιστηρίων μπορεί να ευδοκιμήσει και στα μικρότερα χωριά.

Αν το κάθε μέλος μιας κοινότητας αφιέρωνε λίγο χρόνο και τις δεξιότητες της ειδικότητάς του για το κοινό συμφέρον, αν η τοπική παραγωγή και τα δίκτυα διανομής της ελέγχονταν, έστω και στο ελάχιστο, από τους άμεσα ενδιαφερόμενους, αν οι πηγές χρηματοδότησης (που πολλές υπάρχουν σε ευρωπαικό επίπεδο) ήταν μέλημα των κατοίκων, μια ανακούφιση στην παρακμή θα διαφαινόταν. Για να μη μιλήσουμε για την αξιοποίηση του τουρισμού και της παράδοσης από τους ίδιους τους πολίτες μιας περιοχής και όχι από αδηφάγους τουριστικούς πράκτορες.

Αλήθεια γιατί είμαστε έτοιμοι να ξεσηκωθούμε για το απαράδεκτο σήμα της Digea στην ύπαιθρο και δεν επαναστατούμε αναίμακτα, ώστε να αποδείξουμε πως όλα είναι εφικτά, αν πολλές θελήσεις ενωθούν   

Υγ. Στη φωτογραφία το ιερό νοσοκομείο Αγιάσου..Υπήρχαν και καλύτερες εποχές πριν το ΕΣΥ..

 

from Blogger http://ift.tt/1tWWPWM
via IFTTT

Ομάδες

Posted on

Ομάδες
Ευστράτιος Παπάνης

Να φοβάστε τις ομάδες, που για να σας δεχτούν, την προσωπική σας ταυτότητα ζητούν θυσία.
Μα περισσότερο να τρέμετε τους ανθρώπους, που χωρίς περιστροφές είναι διατεθειμένοι να το πράξουν.
Κι εκείνους να προσέχετε, που το χαρακτήρα τους αρνούνται να λειάνουν, με τα υπόλοιπα μέλη για να ταιριάξουν.
Εξίσου τρομεροί με τα φερέφωνα, που παίρνουν τα σχήματα των ομάδων, που τους συμφέρουν.
Και όσους δεν ξέρουν πότε από αυτές να αποχωρούν, παρακαταθήκη αφήνοντας τα όσα έχουν προσφέρει.
Πάντα να υποψιάζεστε αυτούς, που συμμαχούν με πρόφαση τους στόχους και τις συλλογικές αξίες, αλλά στο νου τους μόνο έχουν την επιρροή και τους μόχθους των άλλων να παραχαράξουν.
Και ακόμα πιο επιφυλακτικοί προς τις κοινότητες που τις αλλαγές δεν τις αντέχουν, διαρκώς προσαρμόζοντας τις δυναμικές και αφομοιώνοντας κάθε νέο στοιχείο.
Κι αν νιώσετε πως συμμετέχοντας, η εξέλιξή σας τίθεται σε αναστολή ή παύση, μόνιμα ασχολούμενοι με πλαίσια, διαδικασίες και θεωρίες, αμέσως εγκαταλείψτε, πριν οι λεπτομέρειες την ορμή σας ανακόψουν.
Να παρατηρείτε όχι μόνο τα λόγια του αρχηγού, αλλά τις πράξεις εκείνων που πίσω του ενεδρεύουν, από τον τίτλο καλυμμένοι του ´υπό´ τις θελήσεις τους ανέντιμα προωθούνε.
Εξοβελίστε τους δειλούς που στη συντήρηση και άρνηση την αδυναμία τους αποκρύπτουν. Κι όσους με λόγια και ιαχές ευαγγελίζονται αστήρικτους αγώνες. Οι πρώτοι που θα προδώσουν είναι αυτοί. Με κατηγορίες και κατάρες τους αδικημένους θα παριστάνουν.
Και τέλος σημασία μη δίνετε σε ομάδες που τους σκοπούς με ακραίο τρόπο επιχειρούν στην κοινωνία να επιβάλλουν. Με οίηση, φωνές και ταραχή στο φόβο βασισμένες, στην ενοχή ή στην ελπίδα

Ο καημός και η θάλασσα

Posted on

Οι γλάροι το καράβι σου θα κυνηγούν και ξαφνικά βουτώντας τον πόνο σου θα ψιθυρίζουν. Σε σένα που γελάστηκες πως τόσο 

μπλε θα έφτανε την απόγνωση να βάψει. Δελφίνια οι καημοί σου θα σε προσπερνούν και πριν προλάβεις τους προορισμούς σου θα μολεύουν. 

Γιατί η θάλασσα η εκδικητική τους αποχωρισμούς με λύσσα αναδεύει. Κι αν δάκρυ δεν της τάξεις και λυγμούς τα πρόσωπα του εφιάλτη σου ανασταίνει..Στράτος Παπάνης

from Blogger http://ift.tt/1slrTRQ
via IFTTT

Για συγγραφείς..

Posted on Updated on

Οι άνθρωποι, αγαπημένοι μου συγγραφείς ή εραστές της γραφής, καλλιτέχνες και δημιουργοί, αρέσκονται στα μετα δεδομένα κι όχι στα δεδομένα αυτά καθ´ αυτά. Δηλαδή, περισσότερο τους κεντρίζει σε αρχικό στάδιο η γνώμη των ειδικών και μη για ένα βιβλίο, η άποψη του φίλου, που έτυχε να το διαβάσει, η δημοσίευση σε ένα περιοδικό, η κριτική, κυρίως η αρνητική, τα σχόλια σε μια ανάρτηση στο Ίντερνετ, ο κύκλος των δικών τους, παρά το ίδιο το περιεχόμενο. Ο αναγνώστης, ο ακροατής, ο καταναλωτής των πνευματικών σας τέκνων πρέπει να απορροφήσει ένα ελάχιστο πληροφοριών περί του δημιουργήματός σας και, αφού το εσωτερικεύσει, να σχηματίσει τη δική του γνώμη, που θα την πει βίωμα, μέθεξη, απόρριψη. Αν ανήκει και στους γιαλαντζί κουλτουριάρηδες, θα δημιουργήσει άθελά του νέα μετα δεδομένα για χάρη σας..
Γι αυτό οι επαγγελματίες συγγραφείς δίνουν μεγάλη σημασία στην έξωθεν καλή μαρτυρία, επειδή οι άνθρωποι δεν αντέχουν τα ακατέργαστα, αλλά αγελαία οι πιο πολλοί ακολουθούν τους διαμορφωτές γνώμης..
Κι όλα ετούτα τα έγραψα επειδή καμιά φορά αγωνίζεσθε με λάθος τρόπο να περάσετε τα μηνύματά σας κι απορείτε γιατί οι ανοησίες που γίνονται συρμός ενθουσιάζουν και η δική σας ιστορία καταδικάζεται στην αφάνεια..Το μυστικό είναι η θεατρικότητα και τα δίκτυα και φυσικά η έμπνευση και ο μόχθος..
Στράτος Παπάνης

Απάνεμοι άνθρωποι

Posted on Updated on

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που γίνονται σημαντικοί μόλις αντιληφθείς την απουσία τους. Κρυμμένοι στον κουρνιαχτό των μεγάλων σχεδίων μας και στις σκιές των προεξοφλημένων ρίσκων παρατηρητές, καρτερούν τα δεινά να αποτρέψουν.
Και είναι περίεργο, γιατί, ενώ πάντα στην άκρη του μυαλού μας περιδιάβαιναν, αθόρυβοι, απάνεμοι και αφανείς, εφαλτήρια και στυλοβάτες να γίνουν δεν αρνήθηκαν, ακόμα και τότε που χρειάστηκε να φύγουν, για να συνεχίσουμε εμείς. Πανηγυρίζοντας τις ιαχές της νίκης με τη δική τους δανεική φωνή και το σιγανό τους σθένος σπαταλώντας…Στράτος Παπάνης