Μήνας: Νοέμβριος 2014

Η επανάσταση του αυτονόητου

Posted on

Η επανάσταση του αυτονόητου
Στράτος Παπάνης, Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Όταν ο Γιώργος Παπανδρέου μίλησε για την επανάσταση του αυτονόητου, όλοι κάγχασαν εξαιτίας της μνημονιακής τρομοκρατίας, που επρόκειτο να ενσκήψει στη χώρα.
Κι όμως:
Η παραβίαση του αυτονόητου διαμελίζει τα όρια και καθορίζει τις ειρκτές μας.
Αυτονόητα κρύβετε τις μύχιες σκέψεις σας και αναμασάτε παράδοχες ακίνδυνες και τετριμμένες..
Αυτονόητα νομίζετε πως είστε το καλό παιδί, που ακούει τα προβλήματα των άλλων, επειδή φοβάστε την περιθωριοποίηση..
Αυτονόητα τα δικαιώματά σας κάποιος θα παρουσιάσει ως δική του παραχώρηση και καλή θέληση..
Αυτονόητα τα πεθερικά θα σας επιβάλουν να τρώτε μαζί τις Κυριακές με τη σιωπηλή συναίνεση του αγαπημένου σας..
Αυτονόητα η σχέση σας θα γίνει αργά ή γρήγορα διεκπεραιωτική..ωσάν να καθαρίζετε κρεμμύδια..
Αυτονόητα γνωρίζετε τα πάντα για το σεξ, αλλά τίποτα για την επικοινωνία..
Αυτονόητα τα αποδίδετε όλα στην κοινωνική αδικία, επειδή το σύνδρομο του Ξανθόπουλου παρέχει έτοιμες δικαιολογίες για την περίσταση..
Αυτονόητα μιλάτε για συναισθήματα, μη γνωρίζοντας πως περιγράφετε τους μηχανισμούς άμυνάς σας..
Αυτονόητα θα αποδεχτείτε κάθε ασυνταξία και οποιοδήποτε ορθογραφικό έγκλημα, επειδή η ουσία είναι στη σημασία κι όχι στην εκφορά.. Εξάλλου, αυτονόητα οι προοδευτικοί δεν υπολογίζουν πια την τυπολατρεία..
Αυτονόητα θα πάτε το βράδυ στο be happy, Marush, status, lighthouse λες και η έξοδός σας είναι στο Las Vegas
Αυτονόητα το συμβιβασμό θα ονομάσετε ωρίμανση, μη παραδεχόμενοι πως την ιερότητα του χρόνου ξεπουλάτε..
Αυτονόητα θα κραδαίνετε ελευθερίες χωρίς τίμημα και δημοκρατίες, που η οικογένεια με τις πρακτικές της ποτέ δε σας δίδαξε..
Αυτονόητα θα κάνετε τα πάντα για τα παιδιά σας, ακόμα και να θυσιάσετε κάθε αξιοπρέπεια με πρόσχημα εκείνα..
Αυτονόητα θα βομβαρδιστείτε από πληροφορίες για οποιονδήποτε πνευματικό πένητα της τηλεόρασης, γιατί έτσι σας έχουν μάθει να χαλαρώνετε κι αυτονόητα δε θα ξέρετε τα ονόματα των γιατρών, που πέθαναν από έμπολα.
Αυτονόητα θα υποκύψετε σε διαμαντένια κοσμήματα, αδιαφορώντας για τις εγκύους στη Ρουάντα, που ξεκοιλιάστηκαν εξαιτίας τους.
Αυτονόητα ζητάτε αξιοκρατία, ξεχνώντας πως αν ισχύσει, δουλειά δε θα βρει κανένας..
Αυτονόητα στα Πανεπιστήμια οι ανήθικοι μιλούν για δεοντολογίες..
Αυτονόητα θα αγοράσετε όλα τα άχρηστα στο Βερόπουλο, γιατί είναι είδη πρώτης ανάγκης.
Αυτονόητα θα πείτε τη γνώμη σας επί παντός επιστητού, επειδή έχουμε μια αυτονόητη δημοκρατία και οι θέσεις σας βοηθούν στον πλουραλισμό τον αυτονόητο
Αυτονόητα θα δεχθείτε αυθεντίες, γιατί ζώα αγελαία είστε κι αυτονόητα πάντα θα υποτάσσεσθε, επιζητώντας παράλληλα αρχηγούς να πάρουν τις ευθύνες σας
Αυτονόητα θα πάθετε κατάθλιψη, γιατί αυτονόητα βασίσατε την εικόνα σας σε εξαρτήσεις.
Αυτονόητα θα πεθάνετε και δε θα λείψετε σε κανέναν, επειδή ποτέ δε ρισκάρατε να γίνετε υψιπετείς..
Αυτονόητα με τα λόγια σας κρίνετε τους πάντες, μη αναλογιζόμενοι τις συνθήκες και τις συνέπειες και τα συναισθήματα των άλλων..
Αυτονόητα εγώ θα γράφω καταγγελτικά, γιατί τα λόγια είναι εύκολα και δωρεάν και οι πράξεις ακριβές..
Αυτονόητα θα γλείφετε τους ανωτέρους και θα γίνετε δυναστικοί στους μη πεπειραμένους και τους κατώτερους..
Αυτονόητα προς τα τέλη της ζωής θα θυμηθείτε τα μεταφυσικά και ένθεοι οι άθεοι θα γίνουν, επειδή σώνονται οι λύσεις και τα ερείσματα στην κοινωνία.
Κι αυτονόητα κάποιοι θα ορίζουν τους φόβους, τους πόθους και τις ενοχές σας, επειδή ζήσατε τη ζωή χωρίς πνοή και δίχως την παράφορη τη δίψα του αιωνίου..

Διαθήκη

Posted on

Κανένας μόχθος, προσωπικό επίτευγμα, θυσία ή άθλος, που έγινε στο παρελθόν, δεν μπορεί να εξαργυρώνεται εις το διηνεκές.
Και η επίκληση του κατορθώματος και του κόπου με στόμφο και έπαρση επ´ ουδενί δε δικαιολογεί την αναγωγή του σε υποχρεωτικό πρότυπο για τις επόμενες γενιές ή κεκτημένο αδιαμφισβήτητο.
Σαν την επανάσταση του 21, που με τόσο αίμα ποτίστηκε, για να καταντήσει το έθνος μας υπόδουλο της φιλαυτίας μας.
Η ζωή είναι μάχη καθημερινή, δε χρωστά σε κανέναν, αν θέλει επικροτεί αν θέλει καταβαραθρώνει και τα επινίκια ή οι ήττες δεν δικαιολογούν, ούτε αδιάλειπτο καύχημα, ούτε την απελπισία ή την υποχρέωση..Στράτος Παπάνης

Ταραντέλα

Posted on

Ταραντέλα
Στράτος Παπάνης

Η ζωή καθενός που έζησε είναι αφήγηση.
Ένα παραμύθι με αρχή, μέση και τέλος, με ιντερμέδια, με δράση και αγωνία.
Με πλοκή και συγκρούσεις και έρωτα, με μάγισσες, με πόνο και διλήμματα και πάθη.
Με επιβίωση και αναστοχασμούς, με λυρισμό και επικές μάχες.
Την διηγούνται απολιθώματα, μνημεία, τραγούδια, ζωγραφιές και λέξεις.
Τρυπά τα χώματα που πατήσατε και τις καρδιές, που κάνατε να σκιρτήσουν.
Λεηλατεί το συλλογικό ασυνείδητο και πορφυρώνει τις αυγές, που χωρίς εσάς θα ξημερώσουν.
Προσωποποιεί τα άψυχα και νοηματοδοτεί σκοπούς και αιτίες.
Ηθελημένα ή αθέλητα οι νότες σας στο μεγάλο δημιούργημα προστίθενται.
Και παράφωνες αν ακουστούνε, ο χρόνος εξημερώνει την απόκλιση και οι επόμενες γενιές κληρονομούν τη συμβολή σας.
Κι όλων μαζί οι ιστορίες σας συνθέτουν τη μελωδία του πλανήτη, που εξακοντίζεται ανεξάληπτα στο σύμπαν.
Γιατί αμετάκλητα η κάθε πράξη σας αλλάζει το ντουνιά και το πεπρωμένο του, μορφοποιεί ξανά και ξανά τα σχέδια και τις επιλογές του Πλάστη.
Γιατί αυτό είναι ο κάθε άνθρωπος: Το πλάσμα που με τις βουλήσεις του το Θεό αναγκάζει να γεννά κάθε μέρα.
Αυτήν θα διηγηθείτε στο τέλος και γι άλλους θα μοιάζει με μοιρολόι, για κάποιους με διονυσιακή κορύφωση και για μερικούς με τραγούδι εκστασιακό από την Καλαβρία.
Όλοι θα κληθείτε να την παραστήσετε με ιάμβους και ενδεκασύλλαβους, με ιαχές ή με σονέτα.
Με ομοιοκαταληξία πλεχτή και σταυρωτή τους καημούς σας θα ψελλίσετε και με φωνή γενναία ή τρεμάμενη μπροστά στο κοινό των αιώνων θα υποκριθείτε.
Μα όποιον τρόπο κι αν επιλέξετε, με νανούρισμα να μοιάζει ή ταραντέλα, ένα είναι το βέβαιο: Το τέλος του παραμυθιού, που θα δώσετε, θα κρίνει το ξεκίνημα και το ρυθμό του κάθε νέου..

Σελήνη του απογεύματος

Posted on

Σελήνη του απογεύματος
Στράτος Παπάνης

Αποθρασύνθηκε απ´ το Νοέμβρη η σελήνη και φόρεσε την ηδυπάθειά της όλη και την προσποιητή αιδώ.
Και σαν κυρία πρόωρα στο ραντεβού φτασμένη,
το απόγευμα τούτο το παγερό, πάνω από τις στέγες των ανθρώπων και τις μέριμνες, αμήχανα σεργιάνια ολομόναχη αρχινά.
Κι αλλάζει τάχα χρώμα στων περαστικών τους θαυμασμούς και παίρνει τη μορφή των πόθων καθενός που την κοιτά..
Ετερόφωτη, σαν τα ιδανικά, που κάποτε με θαμπώσαν.
Υποκριτική, όπως οι έρωτες, που στην πρώτη οδύνη ξεψύχησαν.
Μα καθώς το βράδυ πέφτει και στο σκοτάδι η μνήμη της μέρας μαρμαρώνει, το φέγγος της ολοένα δυναμώνει και σε γητεύτρια μεταμορφώνεται το
κορίτσι το ντροπαλό.
Με ασημένια προσχήματα περιλούζει την κάθε ασυδοσία και το φως, που πυρπολεί, του ήλιου περιγελά.
Γνωρίζοντας πως πάλι θα ενδώσω, όπως πάντα, σε κάθε ενοχή, που το προσωπείο τής αθωότητας φορά..

Κυριακάτικο Πρωινό

Posted on Updated on

Κυριακάτικο Πρωινό
Στράτος Παπάνης

Υπερπλήρεις οι καφετέριες χλευάζουν την τρόικα και λάθρα ανεβάζουν τους τόνους της μουσικής σε έναν ακήρυχτο πόλεμο κακογουστιάς και έντασης. Σερβιτόρες στα όρια του σεμνού περιεργάζονται τους θαμώνες και υπομένουν τις επικρίσεις ιδιοκτητών, ανικανοποίητων από το ρυθμό της εξυπηρέτησης. Οι απειρότερες, πανικοβλημένες, μεταφέρουν αλλοπρόσαλλες παραγγελίες, και οι έμπειρες, με την οξύνοια της παλιάς, διεκπεραιώνουν πρόθυμα τις ψαγμένες απαιτήσεις με το επίπλαστο μοιραίο χαμόγελο, που συναντάς σε κάθε πόλη, απαράλλαχτο, ελκυστικό και θλιβερό. Κράχτες πελατών η περίεργη ομορφιά τους, που γεννά πόθους φευγαλέους ή ανέσπερους, θυμητάρια πικρά για το μέλλον του επικείμενου συμβιβασμού. Για την εποχή που θα ασχολούνται με πάνες libero και θα αποδίδουν τα κιλά τους στο χαλασμένο μεταβολισμό και στην αναποτελεσματική δίαιτα που ακολουθούν.
Άνοιξη στην επαρχία και η εποχή του φραπέ ή των γκλαμουράτων freddo espresso έχει αρχίσει.
Η πολυπολιτισμικότητα σε έξαρση: Κινέζοι με μπιχλιμπίδια, γυφτάκια που εισπράττουν τα κουλουράκια τα συνοδευτικά, εναπομείναντες ανατολικοί, που επικαλούνται το ομόθρησκον, επαιτώντας και ονειδίζοντας την κακοδαιμονία τους, κυρίες που σχολιάζουν τις δολοπλοκίες της Χιουρέμ κι ας μην γνωρίζουν το ελάχιστο από ιστορία ή για το παράλληλο χαρέμι από αγοράκια του σουλτάνου, ανταγωνισμοί νοικοκυρών σχετικά με την πολυπλοκότητα και το καθημερινό βάσανο του φαγητού, τόσα στόματα πώς να τα ταΐσεις και παντρεμένοι λιγουρευόμενοι τις περαστικές και αναφερόμενοι σε σεξουαλικές επιδόσεις, που μόνο στη φαντασία τους μπορούν να φέρουν εις πέρας.
Ψηφιδωτό χαρακτήρων το κυριακάτικο πρωινό στην επαρχία, αναμονή για το μεσημεριανό οικογενειακό τραπέζι, λύτρωση από τα δεινά της εβδομάδας εκτόνωση, παρένθεση, διάλειμμα.
Έπεται η κληροδοτημένη θλίψη του απογεύματος με συλλογικές αναμνήσεις από σχολείο, ελληνική ταινία, ΠΡΟΠΟ και αγωνιστικές. Οι σερνικοί θα λάβουν θέσεις για την ολοκληρωτική αποβλάκωση του ποδοσφαίρου, ειδήμονες θα προτείνουν πολιτικές για έξοδο από την κρίση, στερεότυπα, προκαταλήψεις, δόγματα θα παρουσιαστούν και ενίοτε φιλοσοφίες για μεταφυσικά, άλυτα ερωτηματικά θα διατηρήσουν το παντοτινό τους μυστήριο.
Και παντού ο ίδιος χρησμός, που προεξοφλεί το θάνατο.
Το υπέροχο αυτό μωσαϊκό χαρακτήρων στριμωγμένο σε κάποια στενά της επαρχίας, συναθροισμένο σε καντούνια, προκυμαίες, δρομάκια, κάτω από τον αμείλικτο ήλιο και τις τέντες και τις υπερφίαλες ξένες ονομασίες, κρύβει καλά τα μυστικά του.
Γιατί ο καθένας από αυτούς μέσα στον καφέ έμαθε να πνίγει τα πένθη του, να ξορκίζει τις αρρώστιες, να κάνει σπονδές στις ματαιώσεις. Να αναδεύει την κατάθλιψη, να καλωσορίζει τις μικροχαρές, να θρηνεί τα λησμονημένα ή ατελέσφορα όνειρα. Να ελπίζει και να αγωνίζεται μάταια για το αδύνατο. Να συμβιβάζεται ή να επαναστατεί χωρίς λόγους, αλλά με αξιοπρέπεια. Και μέσα στα πυρίμορφα βλέμματα της επαρχίας να διαγράφει τη μοίρα της φυλής.